Czy zdarzyło Ci się kiedyś spojrzeć w lustro i pomyśleć: „Gdzie podziała się ta kobieta, którą kiedyś byłam?” Może masz wrażenie, że nikt już nie dostrzega Twojej kobiecości, Twoich emocji, Twoich potrzeb. Że stałaś się niewidzialna.
To uczucie nie pojawia się nagle. Buduje się latami.
🔹 Życie w roli „dla innych”
Kiedyś miałaś marzenia, pasje, plany… ale potem przyszła codzienność. Obowiązki. Rodzina. Praca. Dbanie o innych. Stopniowo zaczęłaś stawiać siebie na drugim, trzecim, ostatnim miejscu.
🔹 Społeczne oczekiwania
Kultura mówi nam, że kobieta powinna być piękna, młoda, pełna energii. A co, jeśli czujesz, że nie pasujesz do tego obrazu? Co, jeśli masz wrażenie, że z wiekiem stajesz się mniej widoczna – dla świata, dla bliskich, a w końcu… dla samej siebie?
🔹 Zmiany w ciele i samoocenie
Ciało się zmienia. I choć każda zmarszczka czy każdy ślad na skórze to dowód na przeżyte chwile, czasem trudno to zaakceptować. Patrząc na siebie, zamiast widzieć piękno, zaczynasz dostrzegać „niedoskonałości”.
🔹 Utrata siebie
I w końcu przychodzi moment, w którym już nie wiesz, kim jesteś poza wszystkimi rolami, które odgrywasz. Matką, żoną, córką, pracownicą… ale co z Tobą – kobietą?
💡 Ale wiesz co? Nie musisz taka pozostać.
Jesteś. Istniejesz. Masz prawo być widziana – przez świat, przez innych, ale przede wszystkim przez samą siebie.
Czy czujesz, że gdzieś po drodze zatraciłaś siebie? Jak myślisz, co mogłoby Ci pomóc to odzyskać? Daj znać w komentarzu. 💬👇
Dodaj komentarz